İnsan kim ise evren de odur; insan mikro evrendir, evren makro insandır.
Yukarısı nasılsa aşağısı da öyledir; iç nasılsa dış da öyledir. İnsan zihninde neyi yaşarsa, dünyasında da onu bulur.
İnsanın iç dünyası bir merkez gibidir.
Orada hangi hâl baskınsa, hayat o hâlin etrafında şekillenir. Dışarıda karşılaşılanlar çoğu zaman yeni değildir; içeride olanın görünür hâle gelmiş biçimleridir.
Mikro olan makrodan kopuk değildir.
Bir düşüncenin doğuşu ile bir yıldızın hareketi aynı düzenin farklı ölçekleridir. İçeride büyüyen bi korku, hayatta bir engel olarak belirebilir. İçeride açılan bir niyet,
dışarıda bir fırsat olarak karşılık bulabilir.
Bu yüzden insan dünyayı dönüştürmeye çalıştıkça zorlanır, kendini fark etmeye başladıkça netleşir. Çünkü insan, düşündüğü şeyi değil,olduğu şeyi yaşar.
Spiritüel yol, dışarıda aranan bir cevap değil, insanın özüne yaklaştıkça dünyasında açığa çıkan bir yansımadır.